
Dziury czasoprzestrzenne to naturalne zjawiska kosmiczne, tunele łączące dwa, często bardzo odległe miejsca. Są zawsze jednokierunkowe. Można wykryć i obserwować tylko jeden koniec (wejściowy). Koniec wyjściowy jest niestabilny i z czasem zmienia swoje położenie.
W swojej naturalnej formie dziury czasoprzestrzenne są niestabilne; bezpiecznie mogą przez nie przenikać jedynie światło i sygnał radiowy.
Jeszcze przed Wydarzeniem odkryto, że dziurę czasoprzestrzenną można ustabilizować wyładowaniem energetycznym na tyle, aby mógł przez nią podróżować obiekt materialny. Ustabilizowana dziura czasoprzestrzenna jest często nazywana mostem Einsteina–Rosena.
Odkrycie to jest wykorzystywane do podróży przez dziury czasoprzestrzenne na bardzo odległe dystanse. W praktyce oznacza to podróż do innego układu gwiezdnego.
Aby ustabilizować dziurę czasoprzestrzenną, potrzebne jest urządzenie otaczające ją, zdolne wysyłać do niej impulsy energetyczne pod odpowiednimi kątami i w ten sposób ją stabilizować. Urządzenie to nazywa się stabilizatorem dziury czasoprzestrzennej i znajduje się na module serwisowym stacji zbudowanej przy dziurze czasoprzestrzennej.
W wyniku stabilizacji powstaje most Einsteina–Rosena.
Istnieje sieć wykorzystywanych mostów do podróży między układami gwiezdnymi.
Podróż przez most jest bardzo energochłonna, dlatego należy minimalizować masę podróżującego statku.
Statek może wyruszyć dopiero po wystarczającym naładowaniu dziury czasoprzestrzennej. Sama podróż ponownie ją rozładowuje. Maksymalna masa statku jest określona ilością energii, którą naładowany jest most.
Przy dziurze czasoprzestrzennej może znajdować się tylko jedna stacja. Stacja ta nie może być dowództwem ani centralą. Jest zawsze publicznie widoczna.
Minimalny poziom wymagany do budowy modułu mostu Einsteina–Rosena wynosi 7. Centrala strefy musi znajdować się bliżej niż zasięg wpływu co najmniej na poziomie 8 lub poza zasięgiem wpływu na poziomie 9.
Stację można trwale zniszczyć bez możliwości odbudowy. Można ją również przejąć.
Niektórych kart nie można zastosować na stacji przy dziurze czasoprzestrzennej.
Naładowaną dziurę czasoprzestrzenną może wykorzystać do podróży każdy statek o odpowiedniej masie, który do niej wleci. Nie można temu w żaden sposób zapobiec. Dostęp można zablokować wyłącznie przez jej rozładowanie.